22 May 2017
  • 704 ნახვა

რაჭა ჩემი სიყვარული!

როცა ლაშქრობისთვის ემზადები, გუდა-ნაბადს აიკრავ და დასავლეთ საქართველოს ულამაზესი კუთხისკენ - რაჭისკენ ავტოსტოპით აპირებ წასვლას, აუცილებლად უნდა გეჭიროს ხელში მუყაოზე დაწერილი ტრაფარეტი - „რაჭა - ჩემი სიყვარული“. ასე ნამდვილად გაგიჩერებთ რაჭაზე შეყვარებული ადამიანი და თუ ამავდროულად, რაჭველიც აღმოჩნდება, პირდაპირ ნაქერალას უღელტეხილამდე წაგიყოლებთ.

ნაქერალას ნისლიანი უღელტეხილი რაჭას და იმერეთს ყოფს ერთმანეთისგან. დღემდე ვერ თანხმდებიან რაჭველები და იმერლები, ცხრაჯვარი რაჭაა თუ იმერეთი. მაგრამ, საზღვარზე აღმართული ულამაზესი კლდეები, რომლიდანაც ხელისგულივით მოჩანს ტყიბული და მიმდებარე ტერიტორიები, ულამაზესია.
ნისლიან ამინდში შეიძლება ვერც გააცნობიეროთ, რამხელა სიმაღლეზე ხართ და კლდის პირას ჩამოჯდომაც მოინდომოთ ჩვენი ჯგუფის მსგავსად, მაგრამ როგორც კი ნისლი გაიფანტება, შეიძლება სისხლი გაგეყინოთ ძარღვებში - უზარმაზარ კლდეებს რომ დაინახავთ.

ცხრაჯვარი პირველი გაჩერებაა - კლდეზე აღმართული ჯვრებით და ლამაზი გადასახედებით, იდუმალი ტყით და ნისლით, რომელიც ასე ახლოდან არასდროს გექნებათ ნანახი.

ცხრაჯვარი

ცხრაჯვარიდან ისევ სამანქანო გზაზე რომ დაბრუნდებით და ცოოტათი რომ გაუყვებით მიხვეულ-მოხვეულ გზას, რაჭის ყველაზე დიდ წყალსაცავს - შაორის ტბას დაინახავთ. ტბაზე ზაფხულში ბევრი ხალხია. ზოგი თევზაობს, ზოგი ირუჯება, ზოგიც ახალგაზრდულ ბანაკშია წამოსული ან კარავი გაუშლია. შაორი მართლაც, ძალიან ლამაზი წყალსაცავია და მისი გავლის შემდეგ ნამდვილად რაჭაში ხართ.

პირველი სოფელი, რომელიც შაორის შემდეგ შეგხვდებათ - ნიკორწმინდაა. ნიკორწმინდა ცნობილია უდიდებულესი ტაძრით, რომელზეც არაერთი ლექსი,სიმღერა თუ თქმულება გექნებათ გაგებული. მაგრამ, გამორჩეულად შეეფერება გალაკტიონის „ნიკორწმინდა“. ამას კი ტაძრის დანახვისთანავე მიხვდებით.

სოფლის ცენტრში დაბრუნებულებს შეგხვდებათ ტურისტული ბილიკის მაჩვენებელი ნიშანი. ნიკორწმინდასთან ახლოს ორი ბილიკია - ნიკორწმინდა-ჭელიშის (უდაბნოს) მონასტერი და ნიკორწმინდა - საყინულეს მღვიმე. ბილიკი მარკირებულია და ძალიან იოლია მიგნება. სიმართლე რომ გითხრათ, არასდროს მეგონა მღვიმეში თუ რაიმე ძალა ჩემი ნებით ჩამიყვანდა, მაგრამ საყინულეს მღვიმე იმდენად განსაკუთრებულია - აუცილებლად უნდა მოხვდეთ ერთხელ მაინც. ივლისის სიცხეში, გზაზე მიმავალი, დასიცხული ადამიანისთვის პირდაპირ მისწრებაა საოცარ სიგრილეში, უფრო სწორად, საყინულეში მოხვედრა. ტემპერატურის სხვაობა მკვეთრად შესამჩნევია და გირჩევთ, მღვიმეში ჩასვლისას ჟაკეტის ჩაცმა არ დაგავიწყდეთ. მღვიმე ზომაში იმაზე დიდია, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს და შეგიძლიათ, მთლიანად მოიბოდიალოთ.

საყინულე

მღვიმიდან გამოსულები კი ჭელიშის მონასტრისკენ მიმავალ გზას დაადგეთ და ხეებს შორის პატარა მინდორზე გაშლილ კარავში დაიძინოთ. მომდევნო დღეს არაჩვეულებრივი მოგზაურობა გრძელდება.

დილით ნიკორწმინდიდან ამბროლაურისკენ მიმავალ გზას დავადექით და გზაზე ბევრი ლამაზი, ისტორიული სოფელი შეგვხვდა. მათ შორის,ხოტევი. ლეგენდის თანახმად, ხოტევში აღმაშენებელს ციხე აუშენებია. სახელიც აქედან მოდის - მეფემ ადგილობრივებს კითხა - ხო ეტევითო და ხალხმა ციხეს და შემდეგ სოფელს ხო-ტევი დაარქვა.

ამბროლაურში მდებარეობს ტურისტული ცენტრი, რომელიც ძალიან დიდ დახმარებას გაგიწევთ. უფასოდ მოგცემენ რაჭის რუკას, ბუკლეტს - სადაც ადგილების ჩამონათვალია, რომელიც უნდა ნახო და ღიმილით გამოგაცილებენ. მათთან სტუმრობის შემდეგ რუკით შეიარაღებულებმა ბუგეულის ღვინის ქარხანაში გადავწყვიტეთ წასვლა, სადაც უგემრიელეს ხვანჭკარას აყენებენ და დოქით სრულიად უსასყიდლოდ გაგიმასპინძლდებიან. იგივე ღვინო მაღაზიაში,იგივე რაოდენობით მინიმუმ 35 ლარი დაგიჯდებათ. ამიტომ, ნამდვილად ღირს ბუგეულის ქარხანაში სტუმრობა.

აქვე, ლაშქრობაში წასვლისას ა უ ც ი ლ ე ბ ე ლ ი ა  გქონდეთ წინასწარ დაგეგმილი, სად მიდიხართ. სასურველია, გქონდეთ იმ ადგილის რუკა, სადაც აპირებთ ლაშქრობას, მობილური აპლიკაცია google map და ტურისტული ცენტრის ნომერი, რომ დახმარებისთვის დაეკონტაქტოთ.  ა რ  ენდოთ სხვების მიერ მისწავლილ გზას. შეიძლება თქვენ ვერ გაიგოთ სწორად, ან მათ ვერ გადმოსცენ სწორად გზა და დაიკარგოთ.

ამბროლაურიდან ონამდე ბევრი ლამაზი ადგილია - ბარაკონი, მრავალძალი და პატარ-პატარა სოფლები. თვითონ ონი კიდევ ნამდვილად უსაყვარლესი, პატარა ქალაქია. საოცრად მწვანე ქუჩებია, უსაყვარლესი ტრაფარეტი აქვს ყველა შენობას და ქუჩებიც ძალიან მოწესრიგებულია. ონში აუცილებლად უნდა ნახოთ ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. შთამბეჭდავი არტეფაქტები ინახება შიგნით. მაგალითად, 6 ლიტრიანი სასმისი, რომელსაც ერთი მოყუდებით სვამდნენ რაჭველი დათვები. მოისმენთ ისტორიას აღდგომელა გლოლელზე, რომელიც ერთ დალევაზე 16 ლიტრ ღვინოს სვამდა. ნახავთ ბ.გორდეზიანის ტილოს „ცხრაწყარო“, რაც ქართული კუბიზმის ნიმუშია. რწყილი და ჭიანჭველაც შეიძლება თვალწინ დაგიდგეთ, როცა ღორის ჯაგრისგან დაწნულ თოკს ნახავთ. ონში კაფეც არის, სადაც უგემრიელესი ცივი ყავა შეგიძლიათ დალიოთ და მერე მთავარი ღირშესანიშნაობისკენ - ონის სინაგოგასკენ გასწიოთ.

ონის სინაგოგა
სინაგოგა 1855 წელსაა აგებული და ვარშავის სინაგოგის ანალოგია. ვარშავის სინაგოგა ჰიტლერმა  1945 წელს დაანგრია, ხოლო ონის სინაგოგა დღემდე ამაყად დგას ონში. თუ გაგიმართლებთ, შიგნიდანაც ნახავთ. როგორც მუზეუმში გვითხრეს, ხანდახან იხსნება ხოლმე, როცა რაბინი მოდის და 12 მამაკაციც იკრიბება, რომ ილოცონ.

ონიდან გზა უწერასკენ გავაგრძელეთ. უწერა კურორტია, სადაც მჟავე წყლებია. მართალია, კარგი სუნი ნამდვილად არ აქვს წყლებს, მაგრამ ძალიან გემრიელია. თუ ჩემსავით კარავში გძინავთ, უწერას გასასვლელში უზარმაზარი ეზოა, სადაც კარავი შეგიძლიათ დასცეთ და სხვა მოგზაურებსაც შეხვდეთ. თუ სასტუმროს ანიჭებთ უპირატესობას, უწერაში სასტუმროს პრობლემა ნამდვილად არ არის.

უწერადან გზა გლოლასკენ გავაგრძელეთ. გლოლამდე ულამაზესი ტყეა, სადაც თითქმის მთელი გზა ფეხით გავიარეთ და ხმა არავის ამოგვიღია. იმდენად ლამაზი იყო იქაურობა, ყველანი თვალებს ვაცეცებდით.
გლოლადან უძირო ტბისკენ მიმავალ გზას დავადექით. გირჩევთ, რომ თუ უძირო ტბაზე მიდიხართ, ა უ ც ი ლ ე ბ ლ ა დ   წაიღეთ საკმარისი საჭმელი. გაითვალისწინეთ, რომ უძირო ტბა ალპურ ზონაში მდებარეობს და კოცონის დანთება ძალიან გაგიჭირდებათ. სასურველია, გამყოლი წაიყოლოთ და მარტო არ წახვიდეთ.

დაახლოებით 2 საათიანი სიარულის შემდეგ დასაბანაკებელი ადგილი შეგხვდებათ. სჯობს, რომ ღამით დაისვენოთ და დილით ახვიდეთ უძირო ტბაზე. ბანაკის წინ კამკამა ნაკადული ჩამოდის, სადაც ყინულივით ცივი წყალია. ნაკადული ტბიდან იღებს სათავეს და ამიტომ, კრისტალურად სუფთაა.

თვითონ უძირო ტბა ულამაზესია. თოვლით გარშემორტყმული, ცივი, კამკამა წყლით. მომწვანო ფერის წყალით და საოცარი, გამჭირვალე ჰაერით. გზა საკმაოდ რთულია, მაგრამ ნამდვილად ღირს იმ სილამაზედ, რაც ზემოთ დაგხვდებათ.

უძირო ტბა

რაჭა, ასე ფეხით მოვლილი, მართლაც ისე შეგიყვარდებათ, როგორც ყველა საკუთარი კუთხე გიყვართ. რაჭა ნამდვილად ჩემი სიყვარულია !

დეა მინაძე

კონკურსისთვის "მოგზაურის დღიური" 

მსგავსი
28 May 2017

ღრუბლებთან... მოგზაურობა ყაზბეგში

გაგიღვიძიათ ოდესმე სრულიად ჩვეულებრივ დღეს ყოველლდღიური გეგმებით, ხვალინდელი დღის ჩვეულებრივი გაგრძელების მოლოდინით და შემთხვევ...

28 May 2017

გზა პერსეპოლისისკენ

გზა პერსეპოლისისკენ... სანამ უშუალოდ ამ გენიალურ ადგილზე მოგიყვებით, მინდა ზოგადად ირანზე გითხრათ ერთი-ორი სიტყვა. არ...

24 May 2017

თუშეთში "წაგვიღეს"

ერთია თუშეთში წასვლის მუდმივი სურვილი გქონდეს და მეორეა, ბოლო სამი წელი მიდიოდე და ვერ მიდიოდე. რამდენჯერაც გზას დავა...

24 May 2017

Если ты не был в Сванетии, ты не видел Грузии

„Только о двух вещая мы будем жалеть на смертном одре – что мало любили и мало путешествовали.” ...

24 May 2017

მწვანე ტბა - ტბა-საოცრება ზემო აჭარაში

მოგახსენებთ, თუ საიდან დაგვებადა ზემო აჭარაში, გოდერძის უღელტეხილთან ახლოს და სოფელ დიდაჭარის მთის გვერდით ე.წ. ,, მწვანე ...

22 May 2017

რაჭა ჩემი სიყვარული!

როცა ლაშქრობისთვის ემზადები, გუდა-ნაბადს აიკრავ და დასავლეთ საქართველოს ულამაზესი კუთხისკენ - რაჭისკენ ავტოსტოპით აპირებ წასვლა...

21 May 2017

გაღმა-გამოღმა ანუ ჭაუხის ორივე მხარეს

სოფელი სნო, ღამის 2 საათი. მთავარის შუქზე მოსიარულე სამი ბიჭის სიმღერის ხმა დიდი ქვების ჩრდილებს უვლის, მთებზე იზვირთება და უკა...

21 May 2017

დაუვიწყარი ტური ბატეთის ტბაზე

2016 წლის 19 ივნისს ბათუმიდან ერთ დღიან ექსკურსიაზე ჩემს მეგობრებთან ერთად ვიმოგზაურე ქარელის რაიონში. ჯგუფში ვიყავით ოცი ადამი...

20 May 2017

გუდარეხში ნაპოვნი ბედნიერება

 ცხოვრებაში ერთხელ მაინც აუცილებლად დგება მომენტი, როდესაც უბრალოდ უნდა ადგე და წახვიდე. არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ იქნება შ...

19 May 2017

პილიგრიმული ტური მანგლისში და ჯავახეთში

გამარჯობათ მე ვარ ქეთევან ჭიღლაძე. ვცხოვრობ ქ. ქუთაისში. ვარ შ.შ.მ პირთა არასამთავრობო საქველმოქმედო ასოციაციის წევრი. ჩვენი ორ...